ಒಂದು ಟೀ-ಶರ್ಟ್‌ಗೆ ₹300 ಕೊಟ್ಟು ಖರೀದಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆ ಎಷ್ಟು? ಎಂದು ನಾವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇವೆಯೇ?

ನಾವು ಕೊಡುವ ಹಣ ಅದರ ಬೆಲೆಯ ಒಂದು ಭಾಗ ಮಾತ್ರ. ಆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸಿದ ನೀರು, ಶಕ್ತಿ, ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕರ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಉಂಟಾದ ಪರಿಣಾಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ನಿಜವಾದ ಬೆಲೆಯ ಭಾಗ.

ಇಂದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ Fast Fashion ಉದ್ಯಮವು ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಗೆ, ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದೆ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಅಟಕಾಮಾ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಬೆಟ್ಟ!

ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದ ಚಿಲಿ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಅಟಕಾಮಾ ಮರುಭೂಮಿ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಒಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮಳೆಯೇ ಆಗದಷ್ಟು ಒಣ ವಾತಾವರಣವಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಬಹುತೇಕ ನಿರ್ಜೀವ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ದೃಶ್ಯ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ—ಸಾವಿರಾರು ಟನ್ ಬಿಸಾಡಿದ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಬೆಟ್ಟಗಳು.

ಇಷ್ಟೊಂದು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದವು?

ಉತ್ತರ: Fast Fashion.

ಫಾಸ್ಟ್ ಫ್ಯಾಷನ್ ಹೇಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು?

1975ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್‌ನ A Coruña ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ Amancio Ortega ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ Zara ಎಂಬ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಷನ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಋತುಗಳಿದ್ದವು—ಬೇಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಚಳಿಗಾಲ. ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸವೊಂದು ಅಂಗಡಿಗೆ ತಲುಪಲು ಸುಮಾರು ಆರು ತಿಂಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಆದರೆ Zara ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿತು.

ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೇವಲ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಗಡಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅದು ರೂಪಿಸಿತು. ವರ್ಷಕ್ಕೆ 52 ಮೈಕ್ರೋ-ಸೀಸನ್‌ಗಳಂತೆ, ಪ್ರತಿ ವಾರವೂ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಗ್ರಾಹಕರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು.

ಇದರಿಂದ ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು:

“ಈಗ ಖರೀದಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಈ ವಿನ್ಯಾಸ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.”

ಮಾರಾಟ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ನಂತರ H&M, Primark, Forever 21 ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಕಂಪನಿಗಳು ಇದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವು. ಇದಕ್ಕೆ Fast Fashion ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.

ಈಗ ಬಂದಿರುವುದು Ultra-Fast Fashion

ಇದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೇಗಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಚೀನಾದ Shein.

ಕೋಟ್ಯಂತರ ಚಿತ್ರಗಳು, ವೀಡಿಯೊಗಳು ಮತ್ತು ಆನ್‌ಲೈನ್ ಹುಡುಕಾಟಗಳ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಯಾವ ವಿನ್ಯಾಸ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಬಟ್ಟೆಯವರೆಗೆ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಹೊಸ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ನೂರಾರು ಬಿಲಿಯನ್ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ.

ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳಿವೆ

ಇಂದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗಿರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮುಂದಿನ ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಇವೆ ಎಂಬ ಅಂದಾಜುಗಳಿವೆ.

ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ, ನಾವು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬಳಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೆಲವೇ ಬಾರಿ ಧರಿಸಿ ನಂತರ ಬಿಸಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಳಸಿದ ನಂತರ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

FOMO: ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸುವ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ

Fast Fashion ಕಂಪನಿಗಳು ಕೇವಲ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಮನೋವಿಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಬಳಸುತ್ತವೆ.

ಮೊದಲನೆಯದು FOMO — Fear of Missing Out.

“ಈಗ ಖರೀದಿಸದಿದ್ದರೆ ಟ್ರೆಂಡ್‌ನಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುತ್ತೇನೆ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಶ Dopamine.

ನಾವು ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದಾಗ ಮೆದುಳಿನ reward system ಸಕ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದ shopping ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು.

Influencers ಮತ್ತು Haul Culture

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಈ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವೇಗಗೊಳಿಸಿವೆ.

Influencers ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಅಥವಾ ಉಚಿತವಾಗಿ ಪಡೆದು, ಒಂದೇ ವೀಡಿಯೊದಲ್ಲಿ 10, 20 ಅಥವಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ haul videos ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇಂತಹ ಸಾವಿರಾರು ವೀಡಿಯೊಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸುವುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯದಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.

ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ:

“ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಧರಿಸುವುದು” ಕೂಡ ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಮನೋಭಾವ ಸಹಜವಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜಾಹೀರಾತು, ಫ್ಯಾಷನ್ ಉದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ರೂಪಿಸಿವೆ.

ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೂ ತಲುಪುತ್ತಿದೆ

ಇಂದು ಬಹಳಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳು Polyester, Nylon ಮತ್ತು Acrylic ನಂತಹ ಕೃತಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಯಾರಾಗುತ್ತವೆ.

ಇವು ಮೂಲತಃ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಆಧಾರಿತ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿವೆ.

ಇಂತಹ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ವಾಷಿಂಗ್ ಮೆಷಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯುವಾಗ ಅತ್ಯಂತ ಸಣ್ಣ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ನಾರುಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಬಹುದು. ಇವುಗಳನ್ನು Microplastics ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಕಣಗಳು ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಸಂಶೋಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳು ಮಾನವ ದೇಹದ ವಿವಿಧ ಅಂಗಾಂಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ ಎಂಬ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಅವುಗಳ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಆರೋಗ್ಯ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

ಒಂದು Cotton T-shirt‌ಗೆ ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬೇಕು?

“ಕಾಟನ್ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಸ್ತು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಉತ್ತಮ” ಎಂದು ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಆದರೆ ಕಾಟನ್ ಬೆಳೆಸಲು ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಕಾಟನ್ ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ತಯಾರಿಸಲು ಸುಮಾರು 2,700 ಲೀಟರ್ ನೀರು ಬೇಕಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಅಂದಾಜಿದೆ.

ಒಂದು ಜೋಡಿ ಜೀನ್ಸ್‌ಗೆ ಸುಮಾರು 7,500 ಲೀಟರ್ ನೀರು ಬೇಕಾಗಬಹುದು.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಕೀಟನಾಶಕಗಳು ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ನೀರಿನ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು.

ತಿರುಪ್ಪೂರು: ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆ

ತಮಿಳುನಾಡಿನ ತಿರುಪ್ಪೂರು ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಗಾರ್ಮೆಂಟ್ ರಫ್ತು ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಬಟ್ಟೆ ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ತ್ಯಾಜ್ಯ ನೀರು ಸ್ಥಳೀಯ ನೀರಿನ ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳು ಮತ್ತು ವರದಿಗಳಿವೆ.

ಯಮುನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಬಣ್ಣದ ನೊರೆ ಹಾಗೂ ಮುಂಬೈನ ವಾಲ್ಧುನಿ ನದಿಯ ಮಾಲಿನ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಪಾತ್ರವಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಫ್ಯಾಷನ್ ಉದ್ಯಮದ ಕಾರ್ಬನ್ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆ

ಫ್ಯಾಷನ್ ಉದ್ಯಮವು ಬಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದನೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಾಗಣೆ, ಮಾರಾಟ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಜ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯವರೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಉದ್ಯಮವು ಜಾಗತಿಕ ಕಾರ್ಬನ್ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಪಾಲು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ವಿವಿಧ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

ಅಂದರೆ ನಾವು ಖರೀದಿಸುವ ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯ ಪರಿಣಾಮ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲೇ ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿಸೆಕೆಂಡ್ ಒಂದು ಟ್ರಕ್‌ನಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆ ತ್ಯಾಜ್ಯ?

ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು textile waste ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಅದರ ಬಹುಪಾಲು landfill‌ಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಸುಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮರುಬಳಕೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾತ್ರ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ.

ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ second-hand clothing ಆಗಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಬರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಸ್ಥಳೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ ತ್ಯಾಜ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಚಿಲಿಯ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆಗಳ ಬೆಟ್ಟ

ಚಿಲಿಯ ಅಟಕಾಮಾ ಮರುಭೂಮಿಗೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸಾವಿರಾರು ಟನ್ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ.

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೃತಕ ನಾರುಗಳಿಂದ ತಯಾರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಾಗ ವಿಷಕಾರಿ ಹೊಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ.

ಆಫ್ರಿಕಾದ ಘಾನಾದ Accra ನಗರದಲ್ಲಿರುವ Kantamanto Market ಕೂಡ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ second-hand clothing ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬರುವ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗ ಅತಿ ಕಳಪೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಧರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದರಿಂದ ಬಟ್ಟೆಯ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಶದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಸಮಸ್ಯೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಕೆಲವು ಸರಳ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು.

1. ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸಿ

ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಖರೀದಿಸುವ ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ:

“ನಾನು ಇದನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ 30 ಬಾರಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?”

ಧರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಖರೀದಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

2. Outfit Repeat ಮಾಡಿ

ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧರಿಸುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಏನೇ ಹೇಳಲಿ, ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀವು ಅದೇ ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಅನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಧರಿಸಿದ್ದೀರಾ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.

ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬಳಸುವುದೇ ಪರಿಸರ ಸ್ನೇಹಿ ಆಯ್ಕೆ.

3. ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿ

ಬಟನ್ ಕಳಚಿದರೆ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಸಾಡಬೇಡಿ.

ಸಣ್ಣ ಹರಿತವಾದರೆ ಹೊಲಿಸಿ.

ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ತೊಳೆಯಬೇಡಿ.

ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಳೆದು, ಒಣಗಿಸಿ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರೆ ಬಟ್ಟೆಯ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು.

ಯಾವ ಬಟ್ಟೆಯ ವಸ್ತು ಉತ್ತಮ?

ಬಟ್ಟೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪರಿಸರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

Tier C – ಕಡಿಮೆ ಆದ್ಯತೆ

• Polyester
• Acrylic
• Nylon

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಆಧಾರಿತ ಕೃತಕ ನಾರುಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಮೈಕ್ರೋಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಗಬಹುದು.

Tier B

• ಸಾಮಾನ್ಯ Cotton
• Recycled Polyester
• Traditional Viscose

ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಯ್ಕೆಗಳು ಇತರವುಗಳಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೂ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪರಿಣಾಮಗಳಿವೆ.

Tier A

• Organic Cotton
• Organic Wool
• Organic Silk
• Alpaca wool
• Lyocell / Tencel

Organic ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು.

Tier S

• Recycled Cotton
• Recycled Wool
• Organic Linen
• Organic Hemp

ವಿಶೇಷವಾಗಿ Organic Hemp ಕಡಿಮೆ ನೀರು, ಕಡಿಮೆ ಕೀಟನಾಶಕ ಬಳಕೆ, ಉತ್ತಮ ಬಾಳಿಕೆ ಮತ್ತು biodegradable ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನೀವು ₹300ಕ್ಕೆ ಒಂದು ಟೀ-ಶರ್ಟ್ ಖರೀದಿಸುವಾಗ, ಕೇವಲ ಅದರ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಡಿ.

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ:

ಈ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ?

ಎಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕಗಳು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ?

ಇದು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುತ್ತದೆ?

ನಾನು ಇದನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ 30 ಬಾರಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ?

ನಾವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪರಿಣಾಮ ದೊಡ್ಡದಾಗಬಹುದು.

Fast Fashion ನಮಗೆ “ಹೆಚ್ಚು ಖರೀದಿಸಿ, ಕಡಿಮೆ ಬಳಸಿ” ಎಂದು ಕಲಿಸಿದೆ.

ಆದರೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಿ:

“ಕಡಿಮೆ ಖರೀದಿಸಿ, ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬಳಸಿ.”

ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಹುದು.

ಇದು ಕೇವಲ ಹಣ ಉಳಿಸುವ ವಿಚಾರವಲ್ಲ.

ಇದು ನಮ್ಮ ನೀರು, ಗಾಳಿ, ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ವಿಚಾರ.